BETRAPT

Door William Gazecki

Vertaling: Constantia Oomen

Toen ik op woensdag 15 augustus 2018 in Hoeven aankwam, waren Robbert en ik het erover eens dat “de tijd gekomen was”. Reeds 16 jaar was er voorbij gegaan. Ik was eraan toe hem naar het volgende niveau te tillen: ik wilde de belangrijkste elementen voor een pilot voor een TV serie op Netflix of voor Oprah’s netwerk (OWN) verzamelen. Ik had al de juiste connecties gelegd en Robbert was ervan overtuigd dat de “andere dimensie” hier klaar voor was. De tijd voor de “money-shots” was gekomen.  Eindelijk de raw beelden op video  vast te leggen  van de meest favoriete verhalen: lichtbollen die graancirkels maken, de landing van een alien craft en wezens die verschijnen…

Ik was zo enthousiast over dit voorgenomen plan, dat tegen de tijd dat ik arriveerde mijn ogen op stokjes stonden van de intense jet-lag. Die woensdagnacht sliep ik. Op donderdag maakte ik mij vertrouwd met de gloednieuwe camera die Robberts vriend Stan voor de gelegenheid had aangeschaft. De vrijdagnacht van de 17e augustus 2018 was onze eerste veldnacht. Robbert leidde ons naar de Palingstraat, dat was hetzelfde gebied als waar slechts een paar weken daarvoor de 2 grootste graancirkels ooit in Nederland waren verschenen. Het was rond middernacht. We parkeerden de auto, stapten uit en liepen een beetje de dijk af die richting de magische boom leidt en waar Robbert recent “foto’s had gemaakt”… geestfoto’s van Maria, de moeder van Jezus.

Hij vroeg om mijn mobiele telefoon zodat hij de camera daarvan kon gebruiken, opdat mensen zouden weten dat er “geen bedrog in het spel” was. Ik gaf hem mijn telefoon en hielp hem de flash functie aan te zetten. Hij wilde de camera in de “selfie stand” gebruiken, zoals hij gewoonlijk deed (met alles op de stand automatisch).  Ik vond een fijn plaatsje naast de enorme en mooie boom en ging er zitten, op de zachte en mij verwelkomende aarde. Ik maakte het mij daar, nog steeds niet volkomen hersteld van mijn jetlag, behaaglijk, en liet Robbert zijn gang gaan zoals altijd, in het volkomen donker. Alles voelde goed aan en ik gleed weg in een soort van aangename roes. Ik was niet geheel in slaap, maar ik was ook niet geheel bij dagbewustzijn. Ik bevond me in een erg zachtaardige, veilige en warme ruimte. De energie was liefdevol. Hij zei later dat de boomlocatie een portaal was. Het voelde die nacht zeker zo aan.

Na een poosje was hij klaar. Hij vroeg mij de nieuwe videocamera, die we ook hadden meegenomen, aan te zetten en die in de “nacht-modus” te zetten zodat ik kon filmen wat hij aan het doen was in het pikkedonker. De camera die we de vorige keer hadden gebruikt, had een knopje aan de voorkant, naast de lens, die, als je erop drukte, de camera in de nacht-modus zette en het bekende groen-witte palet van infrarood-licht oplevert. Op deze camera zat dit knopje niet op die plaats en ik had me nog niet genoeg in het menu verdiept om te weten hoe je gemakkelijk naar de nacht-modus kon omschakelen. Ik wendde daarom maar voor dat ik het niet wist en zei hem dat ik dit de volgende keer wel uitgevogeld zou hebben.

Terwijl we terugliepen naar de auto gaf hij mij mijn telefoon terug, en ik zag een scherm vol met thumbnails met vele foto’s van Maria en de klassieke lichtbal UFO, allebei tegen een pikdonkere achtergrond.
“Wow, dat ziet er fantastisch uit!”, zei ik. Hij reageerde met “Ja, dat is de klassieke Billy Meier UFO.” (en dat klopte). “Stuur me alsjeblieft alle foto’s als je vanavond in je kamer terug bent…” en “Ik weet niet zeker of ik deze foto’s wel wil publiceren.” Ik reageerde met: “Vanzelfsprekend, wat jij wilt. Laat maar weten.”

Zo gezegd zo gedaan. Ik dropte hem thuis af in Hoeven en ik reed naar mijn kamer in het Golden Tulip Hotel in Bosschenhoofd. Tegen die tijd was het ongeveer drie uur in de ochtend. Ik sloot mijn iPhone op mijn MacBookPro aan. Het opende daarop automatisch een app met de naam “Foto’s”, die als optie heeft het delen of downloaden vanaf de telefoon naar de laptop. Voor elke opname waren er 2 bestanden: een enkel jpeg stilstaande foto en een .mov formaat (bewegend beeld). Ik was hier niet bekend mee, maar maakte me al snel vertrouwd met het concept. Het bleek toen dat, met ingang van de iPhone 6, de standaard instelling van het maken van stilstaande foto’s verbonden was aan het eveneens genereren van een korte beeldenreeks. Apple noemt dit de “Live” modus. Het is een alleraardigste eigenschap die een reeks van 60 beelden als supplement op de gebruikelijke, enkele en stilstaande foto produceert. Mijn eerste gedachte was: “Cool…, misschien kunnen we nu zien hoe “de andere dimensie” werkt.” Maar toen ik elke opname die Robbert gemaakt had bekeek, zonk mijn hart in mijn schoenen. Ik kon zien dat hij een plaatje voor de camera lens aan het houden was. En daar is niets paranormaals aan.

Robbert had ongeveer 40 opnames op de camera achtergelaten. Hij had er ook veel verwijderd voordat hij de telefoon aan mij teruggegeven had. De kleine .movie bestanden tonen – boven elke twijfel verheven – aan dat hij de “verschijningen” in scene had gezet. Ik plaatste alle foto’s in een tijdlijn in mijn bewerkingsprogramma (Adobe Premiere), zodat ik ze als een aaneengeschakelde reeks kon bekijken. Op die manier werd het duidelijk dat er vóór elke afzonderlijke opname een vergelijkbare beweging had plaatsgevonden. Het is heel gemakkelijk te zien dat er een kaartje of uitgeknipte vorm voor de camera gehouden wordt.

Ik was met stomheid geslagen en afschuwelijk van de kaart door wat ik zojuist ontdekt had. Na 16 jaar dat ik Robbert vertrouwd had, ontdekte ik dat ik hiertoe niet langer in staat was. Ik sliep een paar uur en liet toen een bericht bij hem achter dat ik me niet goed voelde. Ik kon hem simpelweg niet onder ogen komen. En ik kon zeker niet doen alsof alles wel in orde was. Ik ben niet in staat tot een dergelijke deceptie. Daarom besloot ik mij geheel terug te trekken uit de situatie. Ik belde zijn zus Madelon die vervolgens met haar echtgenoot Maarten kwam, en ze aanschouwden het materiaal. Ze waren het ermee eens dat het getoonde bewees dat Robbert van te voren geprepareerde plaatjes voor de camera aan het houden was. Ik nodigde ook Danny en Dina van “The Bigger Picture Event” uit. En ook zij waren het ermee eens dat de korte clipjes aantoonden dat Robbert de boel aan het flessen was. Maar schijnbaar hebben ze hun mening over hem sindsdien bijgesteld.

Ik heb alles gezegd en laten zien wat in deze zaak van belang is. Dank u voor het lezen.
William Gazecki

Om met de deur in huis te vallen: ik ben een tikkeltje overweldigd. Na al die jaren dat ik hiermee bezig was. Na mijn laatste blog kreeg ik weer ernstige haatmail van Robbert en audio’s van Stan. Maar dat is nu allemaal onbelangrijk geworden. Iets of iemand “out there” heeft William Gazecki op mijn pad gestuurd mét het bewijs waar iedereen zo om heeft gesnakt, dat laatste, nog ontbrekende puzzelstukje.

Ja, het is dus exact zo als skeptici waaronder Rob Nanninga, Jan Willem NienhuysPepijn van Erp, Sjaan en ik al dachten.

In mijn vorige blog vertelde ik over William Gazecki, dat hij een groot project met Robbert wilde doen, met véél publiciteit (denk aan de grootste internationale dingen die u als Nederlander kunt bedenken, en dan zeg ik: ja, die!), zelfs veel meer dan iedereen dacht, maar ik laat dat hier verder in het midden. Het is aan Gazecki of hij wil vertellen hoevéél publiciteit.

Wat is er gebeurd? Robbert is op heterdaad betrapt, in bewegende beelden. Met een fake Maria en een fake UFO “op stokjes” in zijn hand. In het veld. Ermee wuivend  voor de camera.

Ik geef u meteen de beelden en daarna de technische details. Ik wil dit kort houden. Beelden zeggen meer dan woorden, en u weet dat ik al zoveel woorden hieraan gewijd heb.

De video’s van de fake Maria en UFO los van elkaar:

En dit is wat Robbert van den Broeke dacht dat hij achtergelaten had op William Gazecki’s camera:

Er is één ding dat u nog echt moet weten. Precies in de jaren dat William Gazecki geen contact met Robbert had, van 2011 tot 2018, kwam de duistere Robbert van den Broeke publiekelijk tot leven. Gazecki wíst het dus niet, hij was met andere dingen in zijn leven bezig. Hij kende alleen “de oude Robbert”. Hem treft geen enkele blaam, integendeel: hij is de Godsend en het Buitenkansje die het bewijs in handen kreeg en dat aan mij gaf, nadat hij gelezen had wat Robbert en co zoal richting mij gestuurd hebben.

En hier komt de (technische) toelichting van William Gazecki:

“Ik ken Robbert al een lange tijd, dat was altijd via Nancy Talbott. Er is veel dat ik weet, maar ook veel dat ik *niet weet*. Ik wil Robbert geen pijn doen, of zien dat iemand hem pijn doet. Echter: de waarheid heeft voorrang op alles. Wat ik inmiddels nu wel gezien en gelezen heb, is dat jij (Constantia) serieus gemanipuleerd en slecht behandeld bent. En dat keur ik absoluut niet goed. Ongelooflijk ziek gedrag.

[…]

Ik kwam afgelopen woensdag aan. Ik had erge last van een jet-lag, dus die eerstvolgende nacht sliep ik alleen maar. Op donderdag pakten we de nieuwe camera uit die Stan had gekocht. Vrijdag was onze eerste “velddag”. We gingen omstreeks middernacht naar buiten. We gingen naar de boom waar Robbert recent de Maria verschijning gefotografeerd had (overdag).

Hij vroeg om mijn telefoon, om foto’s te maken… “Opdat niemand zou kunnen zeggen dat hij trucs had uitgehaald” (in zijn woorden). Ik gaf hem mijn telefoon en hij wilde die gereed maken om selfies te maken met gebruikmaking van flash-licht. Ik ging naast de boom zitten en soort van raakte weg in een roes qua aandacht. Hij liep een poosje rond en maakte foto’s (terwijl ik niet keek). Toen hij klaar was, toonde hij me een heleboel foto’s, weer van Maria en wat we altijd een “lichtbal UFO” noemden.

Terwijl we weggingen zei hij: “Stuur me vanavond alle foto’s.” en “Ik weet nog niet of ik deze wel wil delen.” Ik zei zoiets als: “Okay, geen probleem.” Ik had in de verste verte geen vermoeden wat er komen ging.

Ik ging terug naar mijn hotelkamer en verbond de telefoon (iPhone6) aan mijn Mac laptop. Onmiddellijk werd duidelijk dat er twee bestanden per opname zijn, een stilstaande .jpeg en een movie-formaat: moving image quicktime. Er bestaat een iPhone setting die “Live” heet, die met elke druk op de knop in foto-stand (dus geen video) een stilstaand beeld vastlegt EN en korte beeldenstroom (meestal 60 frames of zo). Het LAATSTE frame wordt dan getoond als je “foto-opname”. 

Mijn eerste reactie was: “Hé, wat cool, nu kunnen we zien hoe “de andere dimensie” in zijn werk gaat. Dus ik ging er eens goed voor zitten om alles te evalueren, de stilstaande beelden én de korte, bewegende beelden. Wat ik toen zag, tartte elke verbeelding: ik zag Robbert die dingen voor de camera aan het wuiven was. Mijn reactie was: “Oh shit…” U moet weten dat de “Live stand” de default setting is in de iPhone 6 . Ik wist er niet veel van, en ik ben er zeker van dat Robbert daar ook NIETS van af wist. 

De lange video is een verzameling van ALLE beelden achter elkaar. Je kunt zien wat Robbert doet terwijl hij met twee objecten voor de lens aan het wuiven is.

Natuurlijk, toen Robbert werd geconfronteerd met Gazecki’s onthutsende bevindingen had hij, net als bij de octopus, alweer zijn weerwoord klaar. Hij zou slechts hebben willen demonstreren hoe bedrog in zijn werk zou gaan; dat William hem gevraagd had dat te demonstreren. En nog meer misselijke insinunaties richting Gazecki die ik hier niet eens ga herhalen, omdat Robbert dat niet verdient. William zegt dat dit absoluut niet zo is, en dat hij niets wist van wuif-objecten-voor-de-camera die Robbert kennelijk op zak had.

Ik denk dat ik toch kan “voorspellen” wie u gaat geloven in deze kwestie:  William Gazecki of het zelfverklaarde medium, de genverbrander, Robbert van den Broeke.  Zeker als u bovenstaande beelden heeft gezien. Oh ja, daags nadat William Robbert confronteerde, mocht ook Gazecki van Robbert een van Robberts beruchte foto’s ontvangen, “de demonen-schreeuw”, zo u wilt. U kunt altijd in mijn Google Drive kijken om uw geheugen op te frissen.

Over de titel van dit blog: ik gebruik het woord “Godsend” in de Engelse versie van dit blog, maar de Nederlandse vertaling met “Buitenkansje” leek me erg toepasselijk, aangezien dit zich letterlijk buiten heeft afgespeeld.

Gazecki: “Ik wil Robbert niet aanvallen of pijn doen. Zijn leven was niet gemakkelijk en ik wil het niet nog zwaarder voor hem maken. Ik heb meer dan genoeg bewijsmateriaal om hem te belasten, en het ligt niet in mijn bedoeling om eenzijdige actie tegen hem te ondernemen. De waarheid spreekt voor zich, hoe (en door wie) die ook wordt gebracht. Dat gezegd hebbende, ik ben bereid mijzelf te verdedigen en de zaak toe te lichten als ik aangevallen word – zij het door Robbert of Stan, of door wie dan ook. Op die manier ben ik, indien nodig, zeker bereid voor de feiten te gaan staan.”